Karalara karalamak

Yazmak sadece boş kağıtlara, boş sayfalara.Anlam aramak her kelamda, her kalemde.Seferber etmek kelimeleri, içimi döktüğüm denizin taşan sularına ördüğüm o duvarlarda.Gökyüzüne ulaşan o duvarlarda...Boğulan bir kuzgun, dipte parlayan bir yakut oldum sularımda.Karalara karaladım içimdekileri.Kiremit oldun, toprak oldun, taş oldun, zümrüt oldun, benim oldun hayat...İçime çektiğim hava kadar ben oldu herşey.Çevremdekiler git gide benzer oldu bana.Kendi cümlelerimi duydum onların ağzından.Kulaklarım yabancılaşmışken herşeye, susturdu tüm eğreti sesleri o cümleler ve anladım ki ben de varım bu hayatta, gitsem de kalsamda ne farkeder.Elimde bir metin " Oku!! " diyor yüksek sesle, ben ise doğaçlama okuyorum hayatı konuşmaya hasret kalmış dilsizcesine.Susturamaz beni gürültüsü hoş dalgalar, boğulduğum su da olsa içim deniz olur taşar, özgürce yaşar...Geri dönmez bu limana...

Kaan PLATİN