25 Temmuz 2010 Pazar
Tuhaf bir dostluk var aramda onlarla.Konuşuyorum ve konuşacağım hayvanlarla.Bu delilikse evet öyleyim.Hayatın içinde kaybolmuş bir kelebeğin varlığının o en değerli dakikalarını bana ayırıp dinlemesi fedakarlıktır benim gözümde.Yada önündeki yemeğini unutup bana bakmasıdır bir köpeğin konuştuğumda.Bunu hanginiz bu kadar içten bu kadar doğal yapabildiniz peki ? Hayatın içinde kendi yerinizi koruma isteği, sürekli bir saldırı halinde bir yerlere gelme çabası, dost sözcüğünün bile ardına saklanan çıkar ilişkisi, para, seks, din, dil, ırk...Bu liste böyle uzayıp gidiyor.Hanginiz bunlar kafanızdan geçmeden dinlediniz karşınızdakini ?Onlar yaptı bunu.Ufak bir kedi geldi açtı gözlerini önümde ve baktı bana.Gözleriyle anlat, ben buradayım seni dinliyorum dedi.Onun gözlerinde gördüğüm tek şey benim ağzımdan çıkan kelimeleri yakalama arzusuydu.Beni anladığını hissediyordum her cümlemin son noktasında.Biliyordum dinlediğini tüm içtenliğiyle.Başka ne ister ki insan ?Konuşuyorum ve konuşacağım hayvanlarla.Bu delilikse evet öyleyim...
Kaan PLATİN
Kaan PLATİN
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder